Storm, marathon, 6 november

Bord bij het benzinestation. Op de achtergrond de achterkant van de file naar het volgende station, ten blocks down.

Wat een week! Maandag klotste het water nog lafjes over de kade; nu is de marathon afgelast. En wisten jullie dat de Amerikanen dinsdag een nieuwe president kiezen..?

Waar te beginnen? Schreef ik vorige week nog dat het allemaal wel los zou lopen met die orkaan, nog geen week later staat het dodental op Staten Island alleen al op negentien. Weer een journalistieke wijsheid opgedaan: nooit iets bagatelliseren wat nog moet gebeuren. Als Erik on air had gezegd dat het niet zo’n vaart zou lopen met Sandy, had hij nu ’s lands hoon over zich heen gehad – en was nu zijn journalistieke geloofwaardigheid in het geding geweest. Ergo: niet meer doen.

Want de situatie is in mijn directe woon- en werkomgeving misschien niet zo ernstig, in andere delen van de stad is het nog altijd goed mis. In Harlem is niets aan de hand. Kinderen konden op woensdag gewoon in kostuums voor Halloween over straat. “God loves Harlem,” was Khadija’s verklaring. Kennelijk heeft God het niet zo op downtown Manhattan, Queens en Staten Island. Daar zitten respectievelijk duizenden huizen zonder stroom, zijn tachtig huizen afgebrand en zijn hele wijken weggespoeld. Gisteren liep ik door Chelsea, waar nog altijd geen stroom is en waar politieagenten bij het licht van rode fakkels het verkeer in goede banen leiden. Op het eiland begint de benzine inmiddels op te raken: er was een file van anderhalve kilometer bij het tankstation. Vrienden van me zitten al dagen zonder stroom en zijn afhankelijk van kennissen voor een douche. Erik’s appartement heeft naar verwachting om middernacht weer stroom. Beteuterd denk ik aan mijn buurt, waar werkelijk niets aan de hand is. Ik heb – zoals wel vaker – gewoon ontzettend veel geluk gehad.

Maar iedere politicus weet: al is de chaos nog zo groot, probeer zo snel mogelijk het gewone leven weer op te pakken – al is het maar om de schijn op te houden. En dus gingen de bussen op woensdag weer rijden en werd het metroverkeer op donderdag deels hervat. Burgemeester Bloomberg wilde zelfs dat de marathon gewoon door zou gaan. Na bergen kritiek – niet in de laatste plaats vanuit Staten Island – heeft hij het mega-evenement nu toch afgeblazen.

Daar wilden we natuurlijk een item over maken. Mijn rol daarin werd vanavond al vroeg duidelijk. “Ik heb een superleuk klusje voor je,” glunderde Irene, en snel gaf ze me instructies: ik moest naar Central Park om Nederlandse marathonlopers te zoeken voor een interview. En dus liep ik even later bij Columbus Circle met twee papiertjes in mijn hand, waarop groot ‘NEDERLANDSE MARATHONLOPERS GEZOCHT’ geschreven stond. Een groep Duitse renners bleek minder behulpzaam: de ene helft snauwde me af, de andere helft stond nog te huilen. De Nederlander die ik uiteindelijk vond, was niet ‘bruikbaar’: Irene had op de redactie al contact gelegd met een meer camerageniek persoon. Een heel uur voor niets door de stad gebanjerd, maar zo werkt het nu eenmaal. Ik kon er niet eens mee zitten; welkom bij de televisie.

En ondertussen zijn de verkiezingen al over drie (3!!!!) dagen. Onze redactie wordt op dit moment grondig verbouwd. Twee man zijn druk in de weer met allemaal plexiglas-achtige platen. Dat belooft wat. Na de uitzending overdag vanaf onze eigen redactie vertrekken we ’s avonds richting het gebouw van de Associated Press. Ik doe vooral het stunt- en vliegwerk: koffie halen, eten bestellen – eigenlijk alles waar de anderen geen tijd voor hebben. Ik ben ontzettend benieuwd.

Het was een hectische week en ik ben erg moe. Maar het is niets vergeleken met wat Erik, Roel en Irene hebben doorgemaakt deze week: het grootste politieke evenement in Amerika staat op het punt te beginnen, de spannendste verkiezingen sinds 2000 en ze hebben amper kunnen slapen de afgelopen dagen. Irene en Roel wonen in Brooklyn, maar er was haast geen verkeer tussen Manhattan en Brooklyn mogelijk vanwege de ondergelopen metrotunnels. Erik woont downtown, waar de stroom uitgevallen was. En dus waren ze aangewezen op het schaarse aanbod van hotelkamers. Gelukkig krijgen ze vanavond een luxe overnachting in een tophotel van de redactie in Hilversum cadeau. En morgen staan ze weer vroeg op om een item te draaien. Ze lijken wel gek.

Zo: ik moet nog dingen doen vanavond, dus ik ga weer snel door. Bedankt voor het lezen!

2 thoughts on “Storm, marathon, 6 november”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *