Smulfestijn voor liberale media: Obama leidt rampenprogramma dat Romney op wil doeken

De campagnestrijd gaat door, ook na Sandy – en in een strijd die draait om beeldvorming lijken de democraten het vooralsnog het beste aan te pakken.

Het wachten was op de partij die als eerste ging proberen om een politiek slaatje te slaan uit Sandy. Die prijs ging naar de democraten. Clinton en Biden prezen Obama voor zijn daadkrachtige beleid nog vóór de storm goed en wel was losgebarsten. Vooral Clinton houdt het lekker zoet en emo. “We went to Florida last night, and he got up this morning and called me and said, ‘I got to go back right now. This storm’s getting out of hand. I got to handle it.’” Clinton keek even dromerig in de verte, maar toen verhardde zijn blik. Even dacht ik dat hij een traantje ging laten, maar hij vervolgde: “And I said, ‘Mr. President, that is the right call.’” Geestdriftig applaus.

Obama is dus terug in Washington D.C. om het Federaal Bureau voor Rampenbestrijding (FEMA) bij te staan. Natuurlijk doet hij ook gewoon zijn baan maar tegelijkertijd doet Obama ook hard zijn best om zo presidentieel mogelijk over te komen. Al zegt hij zelf dat hij op dit moment niet aan de verkiezingen denkt. Wél aan de families van de slachtoffers (zijn gebeden zijn met hen) en aan – jawel! – de economie. Goede teksten, Barack!

Maar belangrijker nog is de beeldvorming. Obama stelt de juiste prioriteit: hij geeft leiding in tijd van nood en stijgt zo boven de partijen uit. Na het debacle van Bush in 2005, na Katrina, had hij ook geen andere keuze.

De republikeinen en hun bondgenoten lijken wat uit het veld geslagen. Donald Trump twitterde dat we ons geen zand in de ogen moeten laten strooien door Obama, die nu natuurlijk met miljarden aan hulpfondsen zou gaan strooien. Menig twitteraar wenste hem hartgrondig de tyfus toe (en dan verwoord ik het nog netjes).

De baas van FEMA onder Bush, Michael Brown, gooide het over een heel andere boeg. Hij zette vraagtekens bij Obama’s voortvarende optreden. “Why did he go back to D.C. so quickly when after Benghazi, he went to Las Vegas? At some point, somebody’s going to ask that question. This is like the inverse of Benghazi.” De liberalere Huffington Post sprong er bovenop en maakte gehakt van Brown. Dat was ook niet moeilijk: zelf kreeg Brown na zijn slappe reacties op Katrina bergen aan kritiek.

Eén republikein maakt het zijn partij wel erg lastig: gouverneur Chris Christie van New Jersey spreekt openlijk zijn waardering uit voor de president. Zijn staat is het hardst getroffen door het noodweer, en hij bedankt de president voor het vermijden van de ‘red tape’, de bureaucratie, en voor zijn snelle optreden. (Overigens lukte het Christie wél oprecht over te komen toen hij voor de camera zei dat hij niet denkt aan de verkiezingen. “I don’t give a damn about the elections right now,” zegt hij tegen een journalist op een persconferentie. In zijn speech, net daarvoor, trilde zijn stem soms en zag hij er aangeslagen uit. Christie’s stijl is niet de mijne, maar zijn oprechtheid raakt me.)

Tja, wat moet je dan, als republikeins presidentskandidaat? Net nu Romney de wind in de rug had, gooit de storm roet in het eten. Maar ik moet zeggen: hij lost het goed op. Vandaag was hij in de weer met het inzamelen van geld en het helpen sjouwen van noodgoederen. Hij lachte vrolijk met de vrijwilligers mee en oogde vitaal toen hij bukte om een stapel waterflessen op te tillen. Nogmaals: het draait om beeldvorming.

En toch ging het mis. Juist nu FEMA goed werk lijkt te doen (al is dat anderhalve dag na Sandy misschien nog wat te vroeg om met zekerheid te zeggen) duikt er een oude debatopname op van Romney waarin hij juist zei dat FEMA wat hem betreft opgedoekt moet worden. Op zich geen onbekende stof, want Romney wil nu eenmaal een zo klein mogelijke federale overheid: dat soort hulpverlening hoort thuis bij de staten. Maar nu hij microfoons onder zijn neus geduwd krijgt met de vraag of het waar is dat hij FEMA op wil doeken, staat hij met de mond vol tanden – letterlijk, want hij doet alsof hij de vraag niet gehoord heeft. En ook dát is beeldvormend.

Een tape, een stuntelende Romney – dat klinkt allemaal akelig bekend. Dit alles, in combinatie met een daadkrachtig ogende Obama, zet de republikeinen aan het begin van deze laatste campagneweek op achterstand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *