Leven na studeren

Afgestudeerd. En nu?

Reizen!, zegt Hart. Een droom in wording achterna jagen, harten breken, krankzinnige feesten op verlaten stranden, seks en drank en leven en lachen en vrienden en nooit volwassen worden. Trap het moment op z’n staart.

Studeren!, zegt Hoofd. Kennis vergaren, expert worden op obscure terreinen als dystopische literatuur, spiritueel atheïsme, politieke filosofie, filosofische politiek, economische geschiedenis, historisch handelsrekenen. Investeer.

Werken!, zegt Mam. Kansen pakken, geld verdienen, cv opbouwen. Maakt niet uit waar: Zwolle, Breda, Heerlen, Franeker – als het maar verdient. En wij houden van je. (Bedankt mam.)

Durven!, zegt Maat. Verhuizen naar een grote stad, bluf, vecht, schakel je netwerk in. Schrijf een oud werkgever, vraag referenties, toon ballen, leg de lat hoog, ga vooral snoeihard op je muil. Word de beste.

En welke van deze opties voelt goed? Geen idee. Ik voel van alles tegelijk: een misplaatste nostalgie naar luie ochtenden op de bank met slechte shows van Fox Kids, maar ook een ambitie die me rusteloos maakt. Ik ben jaloers op vrienden die al werken, maar ook op hen die nog studeren. Boven alles ben ik doordrongen van het feit dat dit waarschijnlijk het allerlaatste moment is in een heel lange tijd waarop ik vrij ben om elke kant op te gaan die ik wil. Intuïtief gezien is stil blijven staan dus het minst logische, maar gek genoeg zou een luie zomer bedenktijd me nu als geroepen komen.

Wat te doen?

Dit alles is nu drie maanden geleden.
Inmiddels heb ik een fulltime baan in het westen bij een grote krant. Het werk is leuk en de collega’s zo mogelijk nog leuker. Ondertussen begint het nieuwe leven langzaam vorm te krijgen: ik heb een eigen kamertje aan de rand van het centrum en er gaat geen week voorbij zonder een etentje, concert of kroegentocht met vrienden, nieuwe en oude. Het leven is, mag ik wel zeggen, bijzonder goed.

De rusteloosheid is gebleven. Vandaar een poging dit blog nieuw leven in te blazen, om die onrust in kaart te brengen. Maar ook omdat ik het schrijven mis. Schrijven over wat mij bezighoudt, mij dwarszit, mij inspireert. Voorlopig nog ongericht en willekeurig, maar te zijner tijd hopelijk iets meer tussen bepaalde kaders.

We gaan het zien.

One thought on “Leven na studeren”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *