Duopissen

Over drank en drinken en waarom af en toe een colaatje best een puik plan is.

Toch op Tinder gegaan, alles wat ik er eerder over schreef ten spijt. We zijn nu drie maanden, tientallen matches en zo’n half dozijn succesvolle afspraakjes (en één schipbreuk van een date) verder. En alles wat ik er eerder over schreef, neem ik terug: het is fantastisch.

Ik ontmoet mijn nieuwste date Lucas, zelfstandig ondernemer, in een hippe tent aan het begin van de Marnixstraat (zijn keuze). Vanaf moment één is het goed, geen moment valt het stil. Komt ook door de drank: de gesprekken gaan vloeiender lopen naarmate de avond vordert, want het drinktempo ligt hoog. Zó hoog, dat ik het vijfde biertje oversla en even voor een cola ga. Van mijn Groninger dagen heb ik geleerd dat gezelligheid en genuttigde hoeveelheid alcohol niet altijd evenredig aan elkaar lopen.

“Ik ben zo terug,” zeg ik na mijn cola en ik loop richting wc. Ik probeer teksten als ‘effe pissen’ te mijden: zeker op een date is het wel zo chic de indruk te wekken dat je niet door een stel neanderthalers bent opgevoed.

Eén van de twee urinoirs is nog vrij, maar om daar te komen moet ik mij eerst een weg wurmen langs een jongen met warrig haar en een grijs shirt die, gevaarlijk wankelend, bij de andere staat. “Pardon,” probeer ik, maar de jongen is niet meer aanspreekbaar. Zachtjes duw ik hem aan de kant, waarop hij met zijn voorhoofd onzacht tegen de muur op knalt. “Sorry dude!” probeer ik nog, maar hij reageert niet. En als ik even later opzij kijk, zie ik hoe hij, met zijn ogen dicht en een half open mond, nog altijd met zijn hoofd tegen de muur aan, staat te plassen. Jezus, staat hij nou te slapen?! Hij kwijlt zelfs een beetje. Ik aarzel of ik een foto moet nemen voor een goed verhaal, later op de avond.
Net als ik besloten heb de slaapplasser in zijn waarde te laten, komt met veel kabaal een hippe dertiger in een hemelsblauw overhemd binnen. “Pis godverdomme eens door, gasten!” Hij heeft zijn gulp al opengedaan, hand in zijn boxer. Hij grijnst. “Ik moet pissen!” En zonder een reactie af te wachten gaat hij naast mijn buurman staan. De nieuwkomer gooit zijn hoofd in zijn nek. “Ahhhh,” zucht hij, “lekker duopissen godverredomme!”

Plotseling ontwaakt mijn buurman. Dan gaat het snel.
“Jezus, flikker op gast!”
“Doe chill gozer, laat me lekker pissen godverdomme!”
Er is geduw, getrek, geschreeuw. De jongen helt achterover en dreigt te vallen, ik hoor gekletter van een straal op de grond. Ik knijp af en maak zo snel mogelijk dat ik wegkom.

Geschrokken maar droog keer ik terug naar mijn date. “Wat is er met jou aan de hand?” vraagt Lucas. Het moet van mijn gezicht af te lezen zijn.
“Laat maar,” zeg ik terwijl ik mijn portemonnee zoek. “Je zou me niet geloven. Biertje?”
“Yes.”
Ik wil richting de bar lopen, maar de slaapplasser – asgrauw gezicht, bange ogen – beukt me in het voorbijgaan bijna tegen de grond. Boos maak ik aanstalten hem achterna te lopen, maar zie dan op de rug van zijn shirt iets zitten. Een donkere vlek, waar als een te dikke laag verf druppels van naar beneden lopen. Hij stinkt.

Even sta ik paf, en val dan slap van de lach terug in mijn stoel. Lucas ziet me verbaasd aan. “ Ok, dit mag je uitleggen.” En beknopt doe ik het verhaal uit de doeken.
Schamper kijkt hij me aan. “Daar geloof ik inderdaad helemaal niets van.”
Ik zucht. Had ik toch een foto moeten nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *